Υποψήφια προς επιτήρηση και η Γερμανική οικονομία - Στήριξη Μέρκελ στην Ελλάδα.

Την υποστήριξή της προς την Ελλάδα εξέφρασε η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ στη διάρκεια του συνεδρίου του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος στη Βόννη, απορρίπτοντας ταυτόχρονα τους φόβους για μια χρεοκοπία της.

Πιο συγκεκριμένα είπε τα εξής:

<<Κι άλλα έθνη έχουν επίσης τα προβλήματά τους. Για να έχουμε μια πραγματική συζήτηση, θα ζητούσα να μην μεγαλοποιείται αυτό το θέμα. H Ευρωπαική Ένωση φέρει κοινή ευθύνη για την Ελλάδα.Γιατί αυτό που συμβαίνει σε μια χώρα μέλος έχει επίδραση σε όλες τις άλλες, ιδιαίτερα όταν υπάρχει μια ενιαία νομισματική μονάδα. Γι' αυτό φέρουμε όλοι κοινή ευθύνη απέναντι στην Ελλάδα, κατέληξε>>.

Είναι αυτονόητο οτι μια τέτοια δήλωση της κ.Μέρκελ βοηθάει την Ελλάδα σε αυτή την δύσκολη κατάσταση στην οποία βρίσκεται.

Αλλά η πραγματικότητα είναι οτι σε τέτοια δύσκολη κατάσταση βρίσκεται και η Γερμανική οικονομία.και απο οτι φαίνεται μετά την Ελλάδα και την Ισπανία, η Γερμανία θα είναι η επόμενη χώρα που θα τεθεί σε επιτήρηση.

Αυτό συμβαίνει γιατί το δημόσιο έλλειμμα της Γερμανίας θα υπερβαίνει το 5% του ΑΕΠ το επόμενο έτος, δύο φορές το ανώτατο επιτρεπτό όριο σύμφωνα με τους κανόνες της ΕΕ.

Η συνολική αξία του χρέους της Γερμανίας αναμένεται να φθάσει περίπου τα 145 δισεκατομμύρια € σε σύγκριση με 60 δισεκατομμύρια € του τρέχονοντος έτους.

Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα το συνολικό χρέος της Γερμανίας να εκτιμάται ότι θα φθάσει το 78% του ΑΕΠ, πολύ πάνω από το όριο του 60% που προβλέπει το Σύμφωνο Σταθερότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης και Ανάπτυξης.

Ένας απλός σκεπτόμενος πολίτης

Πως οδήγησαν οι νεαροί manager την παγκόσμια οικονομία σε κρίση.

Έχουνε περάσει 14 μήνες απο το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης και φαίνεται οτι η περίοδος που διανύουμετώρα είναι η πιο επικίνδυνη φάση της κρίσης αυτής.Μια κρίση η οποία δημιουργήθηκε απο αλαζόνες νεαρούς manager οι οποίοι το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν να πολλαπλασιάζουν τα κέρδη τους σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα.

Δυο είναι oι παράγοντες οι οποίοι οδήγησαν σε αυτή την χρηματοπιστωτική κρίση.

Ο πρώτος ήτανε τα κανόνια που έσκασαν σε μια σειρά μικρών τραπεζών, οι οποίες όμως είχαν προηγουμένωςμεταπωλήσει τα περισσότερα απο τα τοξικά δάνεια σε τρίτους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς.Έτσι με τον καιρό οι τρείς μεγαλύτεροι χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί φτάσανε να έχουνε το μισο και πλέον των δανείων των Αμερικάνων.Το τεράστιο πρόβλημα όμως αυτών των δανείων είναι οτι το 20% είτε δεν εξυπηρετείται κανονικά είτε τα δάνεια έχουνε ηδη διαγραφεί.

Παράλληλα όμως οι πολυμήχανοι αλαζόνες νεαροί manager χορηγούσαν δάνεια υψηλού ρίσκου είτε με ελάχιστες εγγυήσεις, και σε άτομα που αντικειμενικά δεν θα μπορούσαν να τααποπληρώσουν, είτε με προσημείωση περιουσιακών στοιχείων μέχρι ενός ποσοστού της αξίας του χορηγούμενουκεφαλαίου. Τα δάνει αυτά έιχανε εξαιρετικά υψηλούς τόκους και με κυμαινόμενο επιτόκιο φυσικά.Αντιλαμβανόμαστε όμως οτι αυτά τα δάνεια δεν αποπληρώθηκαν ποτέ.

Οσα περισσότερα δάνεια βγαίνανε στην αγορά άλλες τόσες ευκαιρίες είχαν οι χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί να τα τιτλοποιήσουν για να τα προωθήσουν στην δευτερογενή αγορά.Σε αυτή την αγορά τα δάνεια με την μορφή χρεογράφων μεταπωλούνταν σε επενδυτές για τρίτη και τέταρτη φοράμε αρκετά υψηλότερες αποδόσεις.

Η ώθηση των επενδυτών να αγοράζουν,μεταπωλούν ή να δανείζονται μετοχοποιημένα δάνεια με ένα ρίσκο που σταδιακά μεγάλωνε τους οδήγησε στο μεγάλο κανόνι.

Και το ερώτημα είναι πως αλλά και πότε θα βγεί η παγκόσμια οικονομία απο την τεράστια δίνη.

Ένας απλός σκεπτόμενος πολίτης